در مرحله چهارم Double Diamond یعنی Deliver، از میان راه‌حل‌هایی که در مرحله Develop بررسی و مقایسه شده‌اند، یک راه‌حل انتخاب می‌شود و تیم روی اجرای آن تمرکز می‌کند.
اما Deliver فقط به معنی ساخت، انتشار و استقرار محصول نیست. یکی از نکات کلیدی این مرحله این است که بعد از تحویل راه‌حل، باید بتوانیم موفقیت آن را در دنیای واقعی اندازه‌گیری کنیم و از نتایج آن یاد بگیریم.
از انتخاب راه‌حل تا تمرکز روی اجرا
در Develop، گزینه‌های مختلف را بررسی کردیم و بر اساس معیارهایی مانند ریسک، Outcome و Effort راه‌حل مناسب‌تر را انتخاب کردیم.
در Deliver دیگر قرار نیست دائماً بین گزینه‌ها جابه‌جا شویم. بعد از تصمیم‌گیری، باید با تمرکز و خوش‌بینی روی راه‌حل منتخب کار کنیم و آن را به اجرا برسانیم.
Deliver پایان کار نیست
در نگاه سنتی، ممکن است تصور شود که وقتی محصول توسعه پیدا کرد، منتشر شد و در محیط مشتری مستقر شد، کار مهندسی نرم‌افزار تمام شده است.
اما در این رویکرد، استقرار محصول پایان فرآیند نیست.
دو فعالیت مهم بعد از اجرا وجود دارد:
اندازه‌گیری: آیا راه‌حلی که انتخاب و اجرا کردیم موفق بوده است؟
یادگیری: آیا این راه‌حل در دنیای واقعی همان نتیجه‌ای را ایجاد کرده که انتظار داشتیم؟
KPIهای موفقیت را از قبل مشخص کنیم
یکی از نکات مهم این است که معیار موفقیت باید پیش از انتخاب راه‌حل مشخص شده باشد.
برای مثال، می‌توان از KPIهایی مانند Completion Rate، زمان انجام فرایند و Retry Rate استفاده کرد.
اگر هدف یک Feature این باشد که فرایند انتقال وجه از طریق استفاده از تاریخچه انتقال‌های قبلی ساده‌تر شود، باید بررسی کنیم آیا این تغییر واقعاً نرخ تکمیل فرایند را افزایش داده، زمان انجام آن را کاهش داده یا تعداد Retryها را کم کرده است.
این معیارها کمک می‌کنند موفقیت را با داده بسنجیم، نه صرفاً با این فرض که چون Feature ساخته و منتشر شده، پس موفق بوده است.
اتصال اندازه‌گیری به نتیجه کسب‌وکار
مهم‌ترین KPIها باید به Business Outcome متصل باشند.
صرفاً دانستن اینکه یک Feature ساخته شده یا چند بار استفاده شده، به تنهایی نشان نمی‌دهد که آیا مسئله اصلی حل شده است یا نه.
باید بتوانیم ارتباط راه‌حل با نتیجه موردنظر کسب‌وکار و رفتار کاربر را اندازه‌گیری کنیم.
ساختن پایان کار نیست
Deliver را می‌توان نقطه‌ای دانست که راه‌حل انتخاب‌شده وارد دنیای واقعی می‌شود و تیم فرصت پیدا می‌کند فرضیات خود را با داده واقعی بررسی کند.
بنابراین، ساخت و تولید پایان کار نیست؛ بلکه آغاز یادگیری از دنیای واقعی است.
برای اینکه این یادگیری ممکن باشد، ابزارها و سازوکارهای لازم برای سنجش موفقیت باید از ابتدا در راه‌حل در نظر گرفته و پیاده‌سازی شوند.
